ایجاد سرور ابری
در این راهنما یک سرور ابری می‌سازید: نام، سیستم‌عامل، منابع و شبکه را انتخاب می‌کنید و در صورت نیاز، دیسک، اسکریپت اولیه یا کلید SSH را از همان ابتدا آماده می‌کنید. ساخت سرور معمولاً حدود ۳ دقیقه طول می‌کشد.
پیش از شروع
- احراز هویت: تا وقتی احراز هویت را کامل نکرده باشید، امکان ساخت سرور ابری فعال نیست.
- شارژ حساب: هزینه‌ی سرور ابری به‌صورت ساعتی محاسبه می‌شود. پیشنهاد می‌کنیم قبل از ساخت سرور، حداقل به اندازه‌ی ۲۴ ساعت هزینه‌ی آن در حساب خود شارژ داشته باشید. در صورت داشتن بدهی، ثبت سفارش انجام نمی‌شود.
- دیتاسنتر: سرور در دیتاسنتری ساخته می‌شود که در بالای صفحه انتخاب کرده‌اید. اگر دیتاسنتر انتخاب‌شده غیرفعال باشد، به‌جای فرم ساخت یک هشدار نمایش داده می‌شود و باید دیتاسنتر دیگری انتخاب کنید.
شروع ساخت سرور
از منوی کناری وارد صفحه‌ی سرور ابری شوید:
- اگر هنوز سروری در این دیتاسنتر ندارید، دکمه‌ی ایجاد سرور ابری در وسط صفحه نمایش داده می‌شود.
- اگر قبلاً یک یا چند سرور ساخته‌اید، دکمه‌ی ایجاد سرور ابری در نوار بالای صفحه، سمت چپ است.
لینک قابل اشتراک
نام، دیتاسنتر، سیستم‌عامل، بسته و شبکه‌ی انتخاب‌شده در آدرس صفحه ذخیره می‌شوند. اگر می‌خواهید پیکربندی یکسانی را دوباره بسازید یا برای همکارتان بفرستید، می‌توانید همان آدرس را کپی کنید. دیسک، اسکریپت اولیه و کلید SSH در آدرس ذخیره نمی‌شوند.
مرحله ۱: انتخاب نام
برای سرور یک نام قابل‌تشخیص انتخاب کنید، مثلاً نامی که نقش سرور را نشان بدهد (web-01 یا db-staging). نام باید شرایط زیر را داشته باشد:
- بین ۳ تا ۳۰ کاراکتر باشد.
- با کیبورد انگلیسی نوشته شود (نام فارسی پذیرفته نمی‌شود).
بعداً می‌توانید از صفحه‌ی جزئیات سرور ابری نام را تغییر دهید.
مرحله ۲: انتخاب سیستم‌عامل یا برنامه‌ی آماده
در این مرحله تعیین می‌کنید سرور با چه چیزی راه‌اندازی شود. دو تب دارید:
- سیستم‌عامل: یک سیستم‌عامل خالی نصب می‌شود و نصب نرم‌افزار و پیکربندی با خودتان است. اگر می‌خواهید کنترل کامل داشته باشید، این گزینه مناسب است.
- بازارچه: یک نرم‌افزار آماده انتخاب می‌کنید و سرور همراه با آن ساخته می‌شود. فهرست نرم‌افزارها و راهنمای پیکربندی آن‌ها در راهنمای بازارچه آمده است.
اگر یک سیستم‌عامل چند نسخه داشته باشد، با کلیک روی کارت آن، فهرست نسخه‌ها باز می‌شود و نسخه‌ی دلخواه را انتخاب می‌کنید. اگر فقط یک نسخه داشته باشد، با یک کلیک انتخاب می‌شود.
ترتیب انتخاب
بسته‌های قابل انتخاب به سیستم‌عامل (یا برنامه‌ی) انتخاب‌شده بستگی دارند. با هر بار تغییر سیستم‌عامل یا نسخه، فهرست بسته‌ها دوباره بارگذاری و انتخاب قبلی پاک می‌شود. پس بهتر است ابتدا سیستم‌عامل را انتخاب کنید و بعد سراغ بسته بروید.
نکته
برای سرورهای ساخته‌شده از بازارچه، پس از روشن شدن سرور باید مراحل باقی‌مانده‌ی نصب را از طریق کنسول تکمیل کنید. جزئیات در راهنمای بازارچه آمده است.
مرحله ۳: انتخاب منابع
منابع سرور (پردازنده، حافظه، دیسک و پهنای شبکه) در قالب «بسته» عرضه می‌شود. بسته‌ها بر اساس منبعی که در آن‌ها قوی‌تر است در ۵ دسته قرار دارند.
| دسته | ویژگی | مناسب برای |
|---|---|---|
General | منابع متوازن و متوسط | وب‌سایت‌ها، اپلیکیشن‌های کوچک، محیط آزمایش |
CPU Optimized | پردازنده‌ی قوی‌تر | پردازش سنگین، کامپایل و تبدیل ویدیو |
Memory Optimized | حافظه‌ی (RAM) بیشتر | کش‌ها و دیتابیس‌های حافظه‌محور |
Storage Optimized | فضای دیسک بیشتر | ذخیره‌ی فایل و داده‌های حجیم |
Network Optimized | پهنای باند بالاتر | پروکسی، سرویس‌های پرترافیک |
برای هر بسته این مشخصات و قیمت نمایش داده می‌شود: نام بسته، پردازنده (Core)، حافظه (MB)، فضای دیسک (GB)، نرخ شبکه (Mb) و قیمت ساعتی و ماهانه. قیمت ماهانه بر مبنای ۷۲۰ ساعت (۳۰ روز) محاسبه می‌شود. بسته‌ای که برچسب «پیشنهادی» دارد برای اغلب کاربران مناسب است. اگر بسته‌ای تخفیف داشته باشد، قیمت قبلی با خط‌خورده کنار قیمت جدید دیده می‌شود. بسته‌هایی که موجود نیستند یا با سیستم‌عامل انتخاب‌شده سازگار نیستند خاکستری و غیرقابل انتخاب‌اند.
نکته
اگر مطمئن نیستید چه میزان منابع لازم دارید، از یک بسته‌ی کوچک‌تر شروع کنید. بعداً با خاموش کردن سرور می‌توانید آن را از صفحه‌ی جزئیات سرور ارتقا دهید.
مرحله ۴: انتخاب شبکه
برای سرور باید حداقل یک شبکه انتخاب کنید (عمومی یا خصوصی). تا وقتی هیچ شبکه‌ای انتخاب نشده باشد، امکان ثبت سفارش وجود ندارد.
- شبکه‌ی عمومی: برای دسترسی به اینترنت است و می‌تواند
IPv4یاIPv6باشد. اولین شبکه‌ی عمومی به‌طور خودکار انتخاب می‌شود و می‌توانید آن را عوض کنید. اگر سرور را فقط به شبکه‌ی خصوصی وصل می‌کنید، شبکه‌ی عمومی را با کلیک دوباره غیرفعال کنید. - شبکه‌ی خصوصی: شبکه‌های لایه ۲ و ۳ که خودتان ساخته‌اید. با تیک شبکه‌ها فهرست آن‌ها باز می‌شود و می‌توانید یک یا چند شبکه را انتخاب کنید. این گزینه فقط برای کاربرانی فعال است که دسترسی شبکه دارند. اگر هنوز شبکه‌ی خصوصی نساخته‌اید، دکمه‌ای برای ساخت شبکه (لایه ۳) نمایش داده می‌شود. جزئیات در راهنمای ایجاد شبکه آمده است.
هر شبکه به‌صورت یک کارت با نام، نوع، نرخ شبکه (Mb) و قیمت ساعتی نمایش داده می‌شود.
شبکه‌ی پیش‌فرض
بعد از انتخاب شبکه‌ها، جدول شبکه‌ی پیش‌فرض نمایش داده می‌شود. اولین ردیف به‌طور خودکار پیش‌فرض است و با کلیک روی ردیف دیگر می‌توانید شبکه‌ی پیش‌فرض را عوض کنید. چند نکته:
- هزینه: هزینه‌ی شبکه‌های خصوصی اضافه، جداگانه محاسبه می‌شود و در لیست فاکتورها قابل مشاهده است.
- اثر روی سیستم‌عامل: انتخاب یک شبکه به‌عنوان پیش‌فرض بر پیکربندی کارت شبکه، آدرس‌دهی و جدول مسیریابی سیستم‌عامل اثر می‌گذارد.
- تغییر بعدی: اگر بعداً شبکه‌ی پیش‌فرض را عوض کنید، پیکربندی داخل سیستم‌عامل را هم بررسی کنید.
مرحله ۵: ویژگی‌های اضافه
این مرحله اختیاری است و برای سفارشی‌سازی سرور از همان لحظه‌ی ساخت به کار می‌آید.
دیسک اضافه
اگر علاوه بر دیسک اصلی به فضای ذخیره‌سازی بیشتری نیاز دارید، با تیک دیسک این بخش را باز کنید. دو راه دارید:
- انتخاب یک دیسک موجود از فهرست دیسک‌هایی که قبلاً ساخته‌اید.
- ساخت دیسک جدید با دکمه‌ی ایجاد دیسک. حجم و قیمت دیسک جدید نمایش داده می‌شود و در صورت انصراف با دکمه‌ی حذف برداشته می‌شود.
در صفحه‌ی ساخت سرور حداکثر یک دیسک اضافه می‌توانید اضافه کنید، ولی بعد از ساخت سرور می‌توانید به هر تعداد دیسک بسازید و وصل کنید، تا سقفی که در داشبورد اصلی برای حساب شما نمایش داده می‌شود. جزئیات در راهنمای دیسک‌های مجازی آمده است. هزینه‌ی دیسک‌های اضافه جداگانه محاسبه می‌شود و در فاکتورها قابل مشاهده است.
دیسک اضافه معمولاً برای جدا کردن داده‌ها (مثل دیتابیس) از سیستم‌عامل، استفاده از LVM یا افزایش فضا بدون تغییر دیسک اصلی مفید است.
استفاده از دیسک داخل سیستم‌عامل
بعد از اتصال دیسک به سرور، باید آن را داخل سیستم‌عامل شناسایی و آماده‌ی استفاده کنید. ابتدا با دستور lsblk نام دیسک جدید را پیدا کنید و در دستورهای راهنما، به‌جای sdX همان نام را بنویسید. دستورهای کامل در «راهنمای اتصال دیسک» هنگام ساخت دیسک آمده است.
اسکریپت اولیه (Cloud-init)
با اسکریپت اولیه می‌توانید سرور را در اولین بوت، بدون وارد شدن به آن، پیکربندی کنید؛ مثلاً بسته نصب کنید یا دستور اجرا کنید. با تیک اسکریپت اولیه یک ویرایشگر کد (با رنگ‌بندی YAML) باز می‌شود. اسکریپت با قالب cloud-init نوشته می‌شود و باید با خط #cloud-config شروع شود. ویرایشگر دکمه‌های کپی و نمایش تمام‌صفحه دارد و خطای قالب YAML را همان لحظه زیر ویرایشگر نشان می‌دهد.
نمونه‌ای که بسته‌ها را به‌روز می‌کند، nginx را نصب می‌کند و سرویس آن را فعال می‌کند:
#cloud-config
package_update: true
packages:
- nginx
runcmd:
- systemctl enable --now nginxدر این مثال، بخش packages بسته‌ها را نصب می‌کند و runcmd دستورها را فقط در اولین بوت اجرا می‌کند.
توجه
- فایل باید YAML معتبر باشد. اشتباه در تورفتگی یا کاراکترهای خاص (مثل
:) باعث می‌شود اسکریپت پذیرفته نشود و دکمه‌ی سفارش غیرفعال بماند. - نام بسته‌ها به توزیع سیستم‌عامل بستگی دارد. مثلاً
nginxدر اوبونتو و دبیان با همین نام نصب می‌شود، ولی ممکن است نام بسته در توزیع دیگر فرق کند. - نمونه‌های بیشتر (مثل ساخت کاربر، نوشتن فایل و اضافه کردن مخزن بسته) در مثال‌های رسمی cloud-init آمده است.
کلید احراز هویت SSH
با کلید SSH می‌توانید بدون وارد کردن رمز عبور سرور وارد شوید. کلید خصوصی روی کامپیوتر شما می‌ماند و فقط یک امضا برای سرور ارسال می‌شود. برای ورود با کلید، سرور باید کلید عمومی شما را داشته باشد؛ پس کلید را هنگام ساخت سرور انتخاب کنید. کلید یک روش اضافه برای ورود است و رمز عبور سرور (در پنجره‌ی «کلیدهای دسترسی») را حذف نمی‌کند.
با تیک کلید SSH فهرست کلیدهای ذخیره‌شده‌ی حساب شما نمایش داده می‌شود. می‌توانید یک یا چند کلید را برای سرور انتخاب کنید. هر کلید منوی خودش را دارد: مشاهده‌ی اطلاعات (نام، تاریخ ساخت و مقدار کلید) و حذف. کلیدها به حساب شما تعلق دارند و در سرورهای بعدی هم قابل استفاده‌اند.
برای افزودن کلید جدید، روی کادر افزودن کلید کلیک کنید و این دو مورد را وارد کنید:
- نام نمایشی: یک نام دلخواه برای شناسایی کلید.
- کلید عمومی: محتوای کلید عمومی در یک خط، با کاراکتر انگلیسی.
قالب‌های پذیرفته‌شده ssh-ed25519، ssh-rsa و ssh-dss هستند. کلیدهای نوع ecdsa پذیرفته نمی‌شوند. اگر کلید ندارید، آن را روی کامپیوتر خود بسازید:
ssh-keygen -t ed25519 -C "you@example.com"محتوای فایل کلید عمومی (معمولاً ~/.ssh/id_ed25519.pub) را در پنل وارد کنید. اگر ed25519 در دسترس نیست، از ssh-keygen -t rsa -b 4096 استفاده کنید. کلید خصوصی (فایل بدون پسوند .pub) را هرگز در جایی وارد یا ارسال نکنید.
اتصال به سرور با کلید
بعد از ساخت سرور، با نام کاربری سرور (در پنجره‌ی «کلیدهای دسترسی» می‌بینید) وارد شوید:
ssh USER_NAME@IP_SERVERاگر کلید خصوصی شما در مسیر پیش‌فرض (~/.ssh/) است، نیازی به رمز عبور سرور نیست. در اولین اتصال، SSH اثر انگشت سرور را نشان می‌دهد و تأیید می‌خواهد؛ پس از اطمینان از درست بودن آدرس، yes را بنویسید. اگر کلید در مسیر دیگری است، آن را با -i مشخص کنید:
ssh -i /path/to/key USER_NAME@IP_SERVERنکته
اگر ورود رمز عبور سرور را خواست، احتمالاً کلید هنگام ساخت سرور انتخاب نشده یا SSH از کلید دیگری استفاده می‌کند. اگر Enter passphrase for key را دیدید، این رمز خود فایل کلید روی کامپیوتر شماست، نه رمز سرور.
اسکریپت اولیه یا کلید SSH؟
این دو گزینه هم‌زمان قابل استفاده نیستند: با فعال کردن اسکریپت اولیه، کلید SSH غیرفعال می‌شود و کلیدهای انتخاب‌شده پاک می‌شوند. برای بسته‌های اختصاصی (دسته‌ی DEDICATED) هر دو گزینه غیرفعال است.
| نیاز شما | انتخاب پیشنهادی |
|---|---|
| ورود با کلید | کلید SSH |
| نصب نرم‌افزار یا پیکربندی خودکار در اولین بوت | اسکریپت اولیه |
| هر دو | اسکریپت اولیه، با کلید داخل همان اسکریپت (راهنمای زیر) |
اگر هم پیکربندی خودکار و هم ورود با کلید می‌خواهید، کلید عمومی را داخل خود اسکریپت cloud-init بنویسید:
#cloud-config
ssh_authorized_keys:
- ssh-ed25519 AAAA... you@example.com
packages:
- nginxکلید زیر ssh_authorized_keys به فایل کلیدهای مجاز کاربر پیش‌فرض یا اولین کاربر تعریف‌شده اضافه می‌شود.
مرحله ۶: بررسی و ثبت سفارش
خلاصه‌ی سفارش در ستون کناری صفحه (در فارسی سمت چپ) نمایش داده می‌شود و با اسکرول ثابت می‌ماند. در صفحه‌های کوچک، با دکمه‌ی سفارش پایین صفحه باز می‌شود. این بخش‌ها را در آن بررسی کنید:
- اطلاعات سرور: نام سرور.
- دیتاسنتر: مکان و نام دیتاسنتر.
- سیستم‌عامل: نام، سیستم‌عامل و نسخه (یا نام و نسخه‌ی برنامه‌ی آماده).
- بسته‌ی منابع: نام بسته و مشخصات آن.
- دیسک: دیسک موجود یا دیسک جدیدی که انتخاب کرده‌اید، با حجم و قیمت.
- تعداد: تعداد سرورهایی که هم‌زمان با همین مشخصات ساخته می‌شود.
- قیمت‌ها: قیمت ساعتی و ماهانه (ماهانه = ساعتی × ۷۲۰).
توجه
قیمت ساعتی و ماهانه‌ی خلاصه بر پایه‌ی قیمت بسته و تعداد سرور محاسبه می‌شود. هزینه‌ی دیسک‌ها و شبکه‌های خصوصی جداگانه محاسبه می‌شود و در فاکتورها قابل مشاهده است.
پس از بررسی، روی دکمه‌ی ثبت سفارش کلیک کنید. پیام ثبت درخواست ساخت سرور نمایش داده می‌شود و به لیست سرورهای ابری می‌روید. حدود ۳ دقیقه بعد سرور ساخته می‌شود و پیامک تأیید برای شما ارسال می‌شود.
اگر دکمه‌ی ثبت سفارش غیرفعال است
دکمه‌ی ثبت سفارش فقط وقتی فعال است که همه‌ی موارد زیر برقرار باشد:
| مورد | بررسی |
|---|---|
| نام سرور | بین ۳ تا ۳۰ کاراکتر و با کیبورد انگلیسی |
| سیستم‌عامل | یک سیستم‌عامل یا برنامه انتخاب شده باشد |
| بسته | یک بسته‌ی قابل انتخاب انتخاب شده باشد |
| شبکه | حداقل یک شبکه انتخاب شده باشد |
| اسکریپت اولیه | اگر استفاده می‌کنید، YAML معتبر باشد |
پس از ساخت سرور
سرور جدید را در لیست سرورهای ابری می‌بینید. برای مشاهده‌ی نام کاربری و رمز عبور، وارد صفحه‌ی جزئیات سرور شوید و از دکمه‌ی کلیدهای دسترسی استفاده کنید. اگر سرور را از بازارچه ساخته‌اید، مراحل باقی‌مانده را از تب کنسول انجام دهید.
توصیه
پیشنهاد می‌کنیم قبل از ساخت سرور ابری، حداقل به اندازه‌ی ۲۴ ساعت در حساب کاربری خود شارژ داشته باشید.